„—Oczywiście — z uśmiechem potwierdził ojciec. Siadajcie, moi kochani...
Jak lo siadajcie spylał ze zdziwieniem Władek. — Przecież mamy rozpakować lo pudło...
— Oczywiście... — jeszcze raz potwierdził ojciec. Ale przede wszyslkirn musimy spokojnie naradzić się. A więc pierwsza sprawa gdzie, ustawimy telewizor
— Ja myślę, proszę pana, że chyha gdzieś kolo okna — powiedział Janek. — Koło lego w rogu, ho lam jesl wprowadzony przewód anlcny.
— Słusznie, Janku — pochwalił go ojciec. — Byłoby niewygodnie prowadzić przewód anlcny gdzieś dalej.
— W takim razie postawimy go w samym rogu, frontem do środka pokoju zaproponował rzeczowo Władek. — Wtedy można by siedzieć przy stole i oglądać program...
— No, lo leż nie jesl najgorszy pomysł ocenił ojciec. Wydaje mi się. jednak, że przy takim ustawieniu świalło dzienni; padałoby przez okno prawie proslo na ekran.
Może niezupełnie prostu na ekran, ale padałoby — przyznał Władek. A czy lo bardzo przeszkadza
— Owszem, przeszkadza. Obraz telewizyjny jest wówczas mniej wyraźny wyjaśnił ojciec. Oczywiście, teraz zimą nie byłoby to takie straszne, gdyż już o czwartej robi się ciemno. Ale latem...
— Latem jesl widno do dziewiątej wieczór — rzeczowo powiedział Janek. — A po pniu ilu MI to chyba słońce świeciłoby wprost na ekran...“(2)