„Chłopiec przerzucał się tak od uczuć nadziei do obawy. Ale jego czynna natura broniła się przed przygnębieniem i gotów był wykorzystać pierwszą nadarzającą się okazję.
Przede wszystkim postanowił ustalić kierunek marszu. Czy karawana niewolników dąży w stronę faktorii leżących na terenie Angoli, a wtedy podróż ograniczyłaby się do kilku tylko jeszcze etapów, czy też będzie wędrowała setki mil i przetnie całą Afrykę Największe rynki znajdowały się w Niangue, w Manjema, na południku, który dzieli kontynent afrykański na dwie prawie równe części i przebiega przez Krainę Wielkich Jezior opisaną przez Livingstonea. Z obozu nad Kuanzą trzeba byłoby wędrować kilka miesięcy, aby dotrzeć do tej dalekiej osady.
Możliwość ta mocno niepokoiła Dicka. Gdyby nawet wszystkim rozbitkom pani Weldon, Herkulesowi i pozostałym Murzynom
udało się znaleźć na wolności, o ile trudniejszy, a może nawet niemożliwy byłby powrót z Niangue na wybrzeże, ile strasznych czyhałoby na nich niebezpieczeństw!
Ale Dick słusznie przypuszczał, że karawana znacznie wcześniej znajdzie się na miejscu przeznaczenia. Chociaż dowódcy konwoju posługiwali się w rozmowach między sobą albo niezrozumiałym dla chłopca językiem arabskim, albo też jednym z narzeczy afrykańskich powtarzająca się często nazwa jednego z rynków zwróciła jego uwagę. Chodziło o miejscowość Kazondę, gdzie jak wiedział Dick“(11)