„Konwencja preliminarna austriackopruska, podpisana w Wiedniu dnia 25 lipca 1791 roku, zawierała poufny 1article separe dotyczący spraw polskich, w którym obie strony stwierdziły wyraźnie „Ponieważ interesy i zabezpieczenie spokoju mocarstw sąsiadujących z Polską czynią nadzwyczaj pożądanym, aby zawarte zostało pomiędzy nimi odpowiednie porozumienie, uniemożliwiające jakąkolwiek nieufność albo dążenie do uzyskania jednostronnej przewagi, dwory wiedeński i berliński zgodzą się (i zaproszą dwór rosyjski do przystąpienia do tego układu), iż nie przedsięwezmą niczego, co by mogło naruszyć całość terytorialną i trwałość wolnej konstytucji Polski81; że nie będą nigdy zmierzać do osadzenia na tronie polskim księcia pochodzącego z ich dynastii ani przez małżeństwo z księżniczką infantką saską, ani w wypadku nowej elekcji82, i nie użyją nigdy swego wpływu, aby przechylić wybór Rzeczypospolitej na stronę tego czy innego kandydata, chyba że za wzajemnym porozumieniem"81. R. H. Lord tak zainterpretował to porozumienie „Ich (to jest umów z lipca 1791 roku] zasadnicze znaczenie polega na tym, że w okresie, gdy ważyły się losy nowej konstytucji, Austria i Prusy zgodnie ją uznały, powstrzymały się same od wszelkich nieprzyjaznych kroków oraz usiłowały nakłonić Rosję do przyjęcia podobnej postawy"84.“(9)