„Opieka gasła z chwilą dojścia pupilów do wieku, kiedy mogli sami zarządzać majątkiem. Jednakże źródła nie zawierają w tym względzie bliższych danych.
e) Prawo spadkowe. Ruska Prawda poświęca prawu spadkowemu stosunkowo wiele miejsca. Świadczy to o istnieniu rozwiniętej już własności indywidualnej. Ruska Prawda normuje zarówno dziedziczenie ustawowe, jak i testamentowe. Istnienie testamentów świadczy o rozkładzie ustroju rodowego oraz o istnieniu daleko rozwiniętej własności indywidualnej.
Testament (riad) był zrazu ustny. Dopiero około połowy XIII w. pojawia się również testament pisemny.
Testament mógł sporządzić zarówno ojciec, jak i matkawdowa. Pierwotnie sporządzony przez ojca dotyczył, jak się zdaje, jedynie ustalenia wysokości części spadku przypadającego na poszczególnych synów. Przypuszczalnie mógł on pewną część majątku przeznaczyć dla cerkwi dla „zbawienia swej duszy".
Matkawdowa mogła w testamencie przekazać swe mienie wszystkim dzieciom, a wówczas dzieliły się one spadkiem na równi. Mogła ona jednakże mienie swe przekazać jednemu z synów, a jeśli była dwukrotnie zamężna i miała synów z pierwszego i drugiego małżeństwa, to bez różnicy temu z nich, który był dla niej dobry i utrzymywał ją. Jeśli synowie odnosili się źle do matkiwdowy, to mogła ona zapisać w testamencie swój majątek córce", która ją utrzymywała.“(13)